Er waren tal van baasjes bij Ajax, maar de baas ontbrak
De breuk van Johan Cruijff met Ajax betekent een pijnlijke, persoonlijke nederlaag voor de grootste Nederlandse voetbalicoon aller tijden. De club snakt nu vooral naar sterk leiderschap en een overzichtelijke structuur met korte, heldere lijnen. Als het ergens misging met de Fluwelen Revolutie, dan was het daar.
De kiem van het probleem lag niet meer zozeer in de jeugdopleiding van Ajax, waar de door de Cruijff-adepten Wim Jonk en Ruben Jongkind uitgezette lijn grotendeels werd gevolgd. De voetbal- en opleidingsfilosofie van Cruijff heeft binnen Ajax nooit wezenlijk ter discussie gestaan. Teams als B1 en A1 staan er goed op, zo zien vriend en vijand. De huidige interim-directeur Dolf Collee stelt 'de ingezette lijn zeker door te gaan trekken'.
Veel meer strandde de zogenoemde Fluwelen Revolutie bij het fundament onder de club Ajax. Het kamp-Cruijff richtte zich ten tijde van de machtsstrijd niet slechts op de opleiding, het wilde ook de top van de club anders inrichten, met een zogenoemd 'Technisch Hart' en veel oud-spelers aan de macht. Tal van clubleiders en bestuurders sneuvelden onderweg, alles moest anders bij Ajax.
Maar al vrij snel nadat Cruijff zijn memorabele rechtszaak tegen de toenmalige Ajax-commissarissen won en de coup definitief een feit was, keerde de clubicoon zelf terug naar Barcelona. Letterlijk: Cruijff werd een onbezoldigd adviseur op grote afstand, die macht uitoefende met columns, en via een paar trouwe lakeien. Maar de nieuwe clubstructuur was op dat moment nog verre van helder uitgewerkt, laat staan volledig dichtgetimmerd.
Sjoerd Mossou/ ad.nl/ © ANP